Jak wyróżnić komórki w Excelu na podstawie wartości
Aby wyróżnić komórki w Excelu na podstawie ich wartości, zaznacz komórki i wybierz Narzędzia główne > Formatowanie warunkowe > Reguły wyróżniania komórek, a potem wybierz regułę, na przykład Większe niż. Kolor zależy od wartości, więc zmienia się, gdy zmienia się liczba. Ten przewodnik omawia wbudowane reguły, reguły oparte na formule i wyróżnianie całego wiersza.
1. Użyj wbudowanej reguły
Zaznacz komórki, otwórz Narzędzia główne > Formatowanie warunkowe > Reguły wyróżniania komórek i wybierz Większe niż, Mniejsze niż, Między, Równe, Tekst zawierający albo Duplikujące się wartości. Wpisz wartość, wybierz kolor i kliknij OK. Reguły pierwszych i ostatnich wartości wyróżniają najwyższe lub najniższe wartości albo wartości powyżej średniej, bez wpisywania liczby.
2. Pokaż wielkość paskami i skalami kolorów
Paski danych rysują w każdej komórce słupek, którego długość zależy od wartości. Skale kolorów cieniują komórki od jednego koloru do drugiego, na przykład na zielono dla wysokich wartości i na czerwono dla niskich. Zestawy ikon dodają strzałki lub sygnalizację świetlną. Dobrze działają na kolumnie liczb, w której czytelnik chce szybko znaleźć wysokie i niskie wartości.
3. Napisz własną regułę z formułą
Dla tego, czego wbudowane reguły nie potrafią, wybierz Formatowanie warunkowe > Nowa reguła > Użyj formuły do określenia komórek do sformatowania. Napisz formułę dla pierwszej komórki zaznaczenia, która zwraca PRAWDA lub FAŁSZ. Excel stosuje format do każdej komórki, w której wynik to PRAWDA, i dostosowuje odwołania dla pozostałych.
Przykład: Sprzedaż powyżej celu
| A | B | C | |
|---|---|---|---|
| 1 | Sprzedaż | Cel | Wyróżnić? |
| 2 | 120 | 100 | TRUE |
120 jest większe niż 100, więc ta reguła daje PRAWDA i komórka dostaje kolor. Użyj tej samej formuły w regule dla zaznaczenia zaczynającego się od A2.
4. Wyróżnij cały wiersz
Aby pokolorować cały wiersz, gdy jedna kolumna spełnia warunek, zaznacz wszystkie wiersze tabeli i napisz regułę ze znakiem dolara przed literą kolumny, na przykład =$B2="Późno". Znak $ blokuje kolumnę, dzięki czemu każda komórka w wierszu sprawdza kolumnę B, a numer wiersza przesuwa się w dół. To odwołanie mieszane to ta sama idea, co w przewodniku o odwołaniach do komórek.
5. Znajdź powtarzające się wartości
Reguła z formułą może oznaczyć wartości występujące więcej niż raz. LICZ.JEŻELI (Angielski: COUNTIF) zlicza, ile razy wartość występuje w zakresie, a wynik większy niż 1 oznacza powtórzenie.
Przykład: Czy to imię się powtarza?
| A | B | C | |
|---|---|---|---|
| 1 | Imię | Powtarza się? | |
| 2 | Ana | TRUE | |
| 3 | Ben | ||
| 4 | Ana | ||
| 5 | Cam | ||
| 6 | Ben | ||
| 7 | Dee |
Ana występuje w zakresie dwa razy, więc liczba wynosi 2 i reguła daje PRAWDA.
Typowe błędy
Pisanie reguły dla złej komórki. Formuła jest odczytywana tak, jakby stała w lewej górnej komórce zaznaczenia. Reguła napisana dla innej komórki wyróżnia niewłaściwe wiersze.
Napraw: Najpierw zaznacz zakres, a formułę napisz dla jego pierwszej komórki.
Brakujące znaki dolara. Bez $ reguła wiersza przesuwa się w prawo i sprawdza złą kolumnę.
Napraw: Zablokuj kolumnę znakiem $, na przykład $B2, a wiersz pozostaw wolny.
Reguły piętrzą się po kopiowaniu i wklejaniu. Wklejone komórki kopiują także swoje reguły, więc lista robi się długa i trudna do czytania.
Napraw: Otwórz Formatowanie warunkowe > Zarządzaj regułami, aby czytać, zmieniać kolejność lub usuwać reguły. Użyj Wyczyść reguły, aby usunąć wszystkie.
Najczęściej zadawane pytania
Jak wyróżnić komórki zawierające określony tekst?
Wybierz Reguły wyróżniania komórek > Tekst zawierający i wpisz tekst. Aby mieć większą kontrolę, użyj reguły z formułą z LICZ.JEŻELI (Angielski: COUNTIF) lub SEARCH.
Czy wyróżnienie zmienia się, gdy zmienia się wartość?
Tak. Formatowanie warunkowe przelicza się razem z arkuszem, w odróżnieniu od koloru wypełnienia nałożonego ręcznie.
Jak wyróżnić puste komórki?
Wybierz Nowa reguła > Formatuj tylko komórki zawierające > Puste. Możesz też użyć reguły z formułą, na przykład =A2="".
Powiązane funkcje
- COUNTIFCOUNTIF zlicza komórki w zakresie, które spełniają jeden warunek: tekst, liczbę, porównanie typu „>100” albo symbol wieloznaczny.
- ANDAND zwraca TRUE tylko wtedy, gdy wszystkie warunki są prawdziwe.
- OROR zwraca TRUE, gdy co najmniej jeden warunek jest prawdziwy.
- IFIF sprawdza warunek i zwraca jedną wartość, gdy jest prawdziwy, a inną, gdy jest fałszywy.
Więcej: formatowanie warunkowe
Przewodnik omawia reguły i reguły oparte na formułach. Ta część dodaje kolejność, w jakiej reguły są stosowane, jak wyróżniać daty i jak zbudować regułę, w której inna komórka jest progiem.
Co się dzieje, gdy reguły się nakładają
Kilka reguł może dotyczyć jednej komórki. Otwórz Formatowanie warunkowe > Zarządzaj regułami, aby zobaczyć listę od góry do dołu. Gdy dwie reguły ustawiają tę samą właściwość, na przykład kolor wypełnienia, wygrywa reguła wyżej na liście. Przesuń najważniejszą regułę na górę strzałkami. Zaznacz opcję Zatrzymaj, jeśli prawda przy regule, gdy późniejsze reguły mają być ignorowane dla pasujących komórek.
Daty i progi, które mogą się zmieniać
Wpisanie na stałe liczby, na przykład 100, w regule utrudnia późniejsze zmiany. Umieść próg w komórce, na przykład F1, i odwołaj się do niego zablokowanym odwołaniem. Wtedy zmiana F1 przemaluje całą tabelę.
=A2>$F$1Daty działają tak samo. Reguła taka jak =$C2<DZIŚ() wyróżnia wiersze, których termin już minął, a przelicza się każdego dnia. Aby objąć kolejne siedem dni, użyj dwóch warunków z ORAZ (Angielski: AND).
Zachowaj czytelność
Zbyt wiele kolorów uczy czytelnika ignorowania ich. Używaj jednego koloru wyróżnienia na jedno znaczenie i zapisz to znaczenie w notatce przy tabeli. Sprawdź wynik w czerni i bieli, bo wielu czytelników nie odróżnia czerwonego od zielonego. Lekcja o [zliczaniu warunkowym](/learn/conditional-counting) pokazuje, jak policzyć wyróżnione wiersze formułą.