Automatycznie koloruj komórki i wiersze, za pomocą gotowych reguł i własnej formuły.
Statystyka, wykresy i tabele · 10 krótkich ćwiczeń w żywym arkuszu: sam wpisujesz każdą formułę i odpowiadaj na pytania, które każą przewidywać wyniki lub wykrywać błędy. Każda odpowiedź jest sprawdzana od razu.
Narzędzia główne > Formatowanie warunkowe > Nowa reguła > Użyj formuły formatuje komórkę, gdy formuła zwraca PRAWDA. Wpisz formułę dla pierwszej komórki zaznaczonego zakresu; Excel dostosuje ją do pozostałych komórek, tak jak przy kopiowaniu formuły.
Teraz napisz regułę samodzielnie. W polu reguły wpisujesz formułę dla pierwszego wiersza zakresu, a Excel stosuje ją do każdego wiersza. Tutaj sprawdzasz ją w komórce: dla pierwszego wiersza musi zwrócić PRAWDA.
Formatowanie warunkowe zmienia wygląd komórki w zależności od jej wartości, tak aby problemy i wzorce rzucały się w oczy bez czytania każdej liczby. Reaguje na zmiany, więc kolory pozostają poprawne, gdy dane się aktualizują.
Wbudowane reguły
Zaznacz komórki, a potem otwórz Narzędzia główne > Formatowanie warunkowe. Reguły wyróżniania komórek obejmują wartości większe, mniejsze, pomiędzy, równe, zawierające określony tekst, daty lub zduplikowane. Reguły pierwszych i ostatnich wartości zaznaczają najwyższe lub najniższe pozycje albo te powyżej lub poniżej średniej. Paski danych rysują słupek w komórce, Skale kolorów cieniują od niskich do wysokich wartości, a Zestawy ikon dodają strzałki lub sygnalizację świetlną. Wystarczą na większość codziennych potrzeb w kilku kliknięciach. Ctrl + Q otwiera Szybką analizę z tymi samymi pomysłami jako podglądy jednym kliknięciem.
Reguły z własną formułą
Gdy wbudowane reguły nie wystarczają, wybierz Nowa reguła > Użyj formuły, aby określić, które komórki sformatować. Formuła zaczyna się od znaku równości, musi zwracać TRUE albo FALSE i jest zapisana tak, jakby była dla lewej górnej komórki zaznaczonego zakresu. Excel dostosowuje ją dla każdej innej komórki.
Aby pokolorować cały wiersz, zaznacz wszystkie jego kolumny, na przykład A2:E50, i zablokuj kolumnę znakiem dolara. Jeśli daty terminów są w kolumnie D:
=$D2<DZIŚ()
Każda komórka w wierszu jest kolorowana, gdy data w kolumnie D tego wiersza jest w przeszłości.
Znak $ przed D sprawia, że każda komórka patrzy na kolumnę D, a numer wiersza może się zmieniać. Bez niego każda kolumna testowałaby własną komórkę i tylko część wiersza zostałaby pokolorowana.
Wskazówki i błędy
Jeśli budujesz formułę przez klikanie komórki, Excel wstawia w pełni zablokowane odwołanie, np. $D$2, i każdy wiersz testuje tę samą komórkę. Usuń dodatkowy znak dolara przed numerem wiersza.
Pisz formułę dla pierwszej komórki zakresu, a nie dla komórki, którą akurat klikniesz. Jeśli kolory wypadają przesunięte o jeden wiersz, to jest przyczyna.
Puste komórki liczą się w porównaniu jako 0, więc reguła dla minionych dat koloruje także puste daty. Dodaj test: =ORAZ($D2<>"";$D2<DZIŚ()).
Formuła zwracająca błąd nic nie formatuje, więc ryzykowne formuły owiń w JEŻELI.BŁĄD (Angielski: IFERROR).
Łącz warunki przez ORAZ (Angielski: AND) i LUB (Angielski: OR), na przykład aby kolorować wiersz tylko wtedy, gdy termin minął, a status nie jest Zrobione.
Porządek w regułach
Otwórz Menedżer reguł, aby zobaczyć każdą regułę na arkuszu. Reguły są sprawdzane od góry w dół. Gdy dwie reguły nie są sprzeczne, obie się stosują. Gdy są, wygrywa wyższa, a Zatrzymaj, jeśli prawda może zakończyć sprawdzanie wcześniej. Użyj Przesuń w górę i Przesuń w dół, aby zmienić kolejność, albo Wyczyść reguły, aby usunąć je z zaznaczenia.
Kopiowanie i wklejanie komórek kopiuje też ich reguły, a po wielu edycjach ten sam zakres może mieć dziesiątki fragmentów. Uporządkuj je w Menedżerze reguł. Używaj najwyżej dwóch lub trzech kolorów i nie polegaj tylko na kolorze: niektórzy czytelnicy nie odróżniają czerwonego od zielonego, więc symbol albo kolumna tekstowa pomaga.