Każdy arkusz opiera się na jednej zasadzie: siatce, w której każde pole ma swoją nazwę. Gdy umiesz czytać te nazwy i szybko się poruszać, formuły, zakresy i skróty stają się zrozumiałe.
Jak zbudowana jest siatka
Kolumny biegną od lewej do prawej i są oznaczone literami: od A do Z, potem AA, AB i tak dalej, aż do XFD. Wiersze biegną z góry na dół i są ponumerowane. Arkusz ma 16,384 kolumny i 1,048,576 wierszy, czyli znacznie więcej, niż większość plików kiedykolwiek potrzebuje.
Nazwa komórki to litera kolumny, po której następuje numer wiersza, więc komórka na przecięciu kolumny D i wiersza 7 to D7. Pole nazwy, tuż po lewej stronie paska formuły, zawsze pokazuje zaznaczoną komórkę. Możesz też wpisać tam nazwę, na przykład D7, i nacisnąć Enter, żeby od razu tam przejść.
Zakresy: wiele komórek, jedna nazwa
Zakres to prostokąt komórek, zapisany jako komórka w lewym górnym rogu, dwukropek i komórka w prawym dolnym rogu. Wyobraź sobie małą listę lektur: tytuły w A2:A5 i liczby stron w B2:B5. Zakres A2:B5 ma 2 kolumny razy 4 wiersze, czyli 8 komórek. Zakres B2:B5 to same cztery liczby stron.
=SUMA(B2:B5) dodaje wszystkie liczby stron z zakresu.- B:B oznacza całą kolumnę B, a 2:2 cały wiersz 2.
- Żeby zaznaczyć zakres, przeciągnij po nim albo kliknij pierwszą komórkę i kliknij ostatnią z wciśniętym Shift.
Co może zawierać komórka
Komórka może zawierać liczbę, tekst albo formułę. Domyślnie liczby są wyrównane do prawej, a tekst do lewej, co pomaga szybko zauważyć problem. Jeśli liczba jest wyrównana do lewej albo ma mały zielony trójkącik, prawdopodobnie została zapisana jako tekst i wiele obliczeń ją zignoruje.
Daty i godziny to też liczby. Wyglądają jak daty tylko dzięki formatowaniu, dlatego możesz odjąć jedną datę od drugiej.
Szybkie poruszanie się
- Klawisze strzałek przesuwają o jedną komórkę.
- Ctrl + strzałka przeskakuje do krawędzi bieżącego bloku danych. Naciśnij ponownie, żeby przejść do następnego bloku.
- Ctrl + Home wraca do A1, a Ctrl + End przechodzi do ostatniej używanej komórki.
- Ctrl + Shift + strzałka zaznacza wszystko od bieżącej komórki do krawędzi bloku.
Częsty błąd początkujących to zapomnienie, na którym arkuszu się jest. Karty na dole zawierają osobne siatki, a odwołanie do innego arkusza zawiera jego nazwę, na przykład Sheet2!A1.